Friday, November 23, 2012

ပဲခူးအင္းတေကာ္ ဇနိတာရာမ မိုးကုတ္၀ိပႆနာ ေတာရေက်ာင္းသို႔

ပဲခူးအင္းတေကာ္၊ ဇနိတာရာမ မိုုးကုတ္၀ိပႆနာ ေတာရတြင္တည္ထားကိုးကြယ္အပ္ေသာ ရန္ၿငိမ္းလာဘ္စံုပံုေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ၾကည္ညိဳဖြယ္ ဖူးေတြ႕ရစဥ္

ဘုရားသို႔သြားရာလမ္းကေလးမွာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ

ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတန္း အ၀င္လမ္းက ခ်မ္းျမၾကည္ျဖဴ စန္းလသီတဂူ

ေယာဂီမ်ား သီတင္းသံုးရာ ေက်ာင္းေလးေတြက ဆိတ္ၿငိမ္မႈအတိ

သံသရာလြတ္ေၾကာင္း အက်င့္ျမတ္မ်ား ေအးခ်မ္းဆိတ္ၿငိမ္စြာ က်င့္ႀကံပြားမ်ားႏိုင္ရန္ ရည္စိတ္သန္လွဴဒါန္းထားေသာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းကေလး၏ အလွဴရွင္တစ္ဦး

သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္ စိမ္းစိမ္းတို႔ေအာက္တြင္ ေအးခ်မ္းဆိတ္ၿငိမ္မႈအျပည့္ျဖင့္

ကုန္းမို႔မို႔ ေျမငူငူ ေလေအးကိုရွဴသြင္း ရိပ္သာ၀င္းေျမလမ္း ၾကည္ႏူးမႈလႊမ္းပါဘိ

သတိသမၸစဥ္ ဥာဏ္ကိုပင္အရင္းျပဳ ရႈမွတ္မႈကအခ်ိန္ႏွင့္အမွ်

သစ္ပင္အုပ္အုပ္ေအာက္၀ယ္ တန္ေဆာင္းငယ္အသြင္က ၀ံ့ထယ္လို႔ပါလား


ရိပ္သာအတြင္း ပန္းမာလ္တို႔က တသင္းသင္း

ဘုရားသို႔အသြား နတ္လမ္းေလးက ေဖြးလႊလႊ

ေဆာက္လုပ္ၿပီး ေဆာက္လုပ္ဆဲေက်ာင္းေဆာင္တို႔က ေတာေတာင္သဘာ၀အလယ္တြင္ ၀ံ့ၾကြားလွပါဘိ

ဆြမ္းစားေဆာင္မွ ျပန္အၾကြ ေျမလမ္းအလွ ပသာဒ

ေတာေတာင္ သစ္ရိပ္၀ါးရိပ္ ေအးခ်မ္းတိတ္ဆိတ္

ၾကခတ္၀ါးရံုမ်ားျဖင့္၀န္းရံ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းက ေအးခ်မ္းေနျပန္

ျပည့္စံုနတ္လမ္း အသြင္ဆန္းစံု သုဂတိဘံုသို႕

Thursday, November 15, 2012

ျပည္တြင္းျပည္ပ ဟာသမ်ား


ေစ၊ ေ၀၊ ေဆာ
ရပ္ကြက္တစ္ခုတြင္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ စက္ဘီးပ်က္သျဖင့္လမ္းေဘး၌
ရပ္ကာ မလုပ္တတ္ မကိုင္တတ္ျဖစ္ေနေလသည္။ ထိုအခါ တစ္ရပ္ကြက္တည္းေန
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီးေမးေလသည္။ “ဘာကူညီေပးရလဲ”
ေကာင္မေလးက အင္တင္တင္ပံုစံျဖင့္ “ရပါတယ္၊ ကိစၥမရွိဘူး၊ ငါ့ဘာသာငါလုပ္မယ္”
ဟုေျပာေလသည္။

ထိုအခါ ေကာင္ေလးျပန္ေျပာလိုက္ေသာစကားေၾကာင့္ ေကာင္မေလးမွာ
ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားေလသည္။ ေကာင္ေလးျပန္ေျပာလိုက္သည္က-

“ေစနဲ႔ေျပာတာ ေ၀လို႔ထင္ရင္လဲ ေဆာပဲကြာ” တဲ့။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ေစ=ေစတနာ
ေ၀=ေ၀ဒနာ
ေဆာ=ေဆာရီး

ရွည္လိုက္တဲ့စာ
တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ ဦးတာတူးနဲ႔ ေဒၚမယ္လွ ဆိုတာရွိ၏။ ၎တို႔တြင္ ကိုရင္၀တ္
သားတစ္ေယာက္ရွိ၏။ ထိုကိုရင္ေလးကား ရြာႏွင့္ေ၀းေသာ ၿမိဳ႕ေပၚရွိ ပရိယတၱိစာသင္တိုက္
တြင္ပညာသင္ၾကားေန၏။








ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား စားေသာက္ဖြယ္မ်ား အပ္စပ္မႈရွိေအာင္ ကပ္လွဴနည္း


ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား စားေသာက္ဖြယ္မ်ား အပ္စပ္မႈရွိေအာင္ ကပ္လွဴနည္း
ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မလြဲမေသြ ေတြ႕ၾကဳံရမည့္ အေရးကိစၥတစ္ခုရွိပါသည္။ ၄င္းမွာ မိမိတုိ႔အိမ္၌ အလွဴလုပ္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သာေရး နာေရးကိစၥမ်ား၌ ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ခရီးသြားသည့္အခါ၌ ခရီးသြား ရဟန္းမ်ားကုိေသာ္လည္းေကာင္း ဆြမ္းကပ္လွဴဒါန္းမည္ဆုိပါက နည္းမွန္လမ္းမွန္ အပ္စပ္ေအာင္ ဆြမ္းကပ္တတ္ဖုိ႔ ေအာက္ပါဆြမ္းကပ္နည္းကုိ ေလ့လာသင့္ပါသည္။
ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကုိ မိမိကုိယ္တုိင္ ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္ခြင့္မရွိပါ။ မစားရပါ။ ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္လ်ွင္(စားလ်ွင္) ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္အရ အျပစ္သင့္ပါသည္။( အာပတ္သင့္သည္ဟုသုံးႏွုန္း၏) လူပုဂၢဳိလ္မ်ားက ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ႏွင့္ ညီညြတ္ေအာင္ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ကပ္လွဴမွ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား အေနျဖင့္ ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္ခြင့္(စားခြင့္)ရွိပါသည္။ လူပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ဆြမ္းစေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာပစၥည္းမ်ားကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္၏ လက္သုိ႔ ထိေအာင္ ေရာက္ေအာင္ ေပးျခင္းကုိ ကပ္လွဴသည္ဟု ေခၚ၏။ ယင္းသုိ႔ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ေပးလွဴျခင္းကုိ ကပ္သည္ဟုလည္းအတုိေကာက္ သုံးႏွုန္း၏။ ယင္းသုိ႔ ကပ္လွဴရာ၌ အဂၤ ါ(၅)မ်ဳိးႏွင့္ ျပည့္စုံမွ ကပ္လွဴမႈ ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္ပါသည္။ အဂၤ ါငါးမ်ဳိး ႏွင့္ျပည့္စုံေအာင္ ေပးလွဴျခင္းကုိ အကပ္ေျမာက္သည္ဟု အတုိေကာက္သုံးႏွုန္း၏။
အကပ္ေျမာက္အဂၤ ါငါးမ်ဳိး
၁။ ကပ္လွဴမည့္သူက ကပ္လွဴျခင္းကုိ ခံယူမည့္ရဟန္း၏လက္သုိ႔ေရာက္ေအာင္ (သုိ႔မဟုတ္) ထိေအာင္ စားဖြယ္ပစၥည္းကုိ ေရွး႐ႈေဆာင္ေပးျခင္း။ ထုိ႔သုိ႔လက္ျဖင့္ ေရွ႕ထုိးေပးမွ ေရွး႐ႈေဆာင္ရာေရာက္သည္မဟုတ္ေသး ဦးေခါင္းေပၚ၌ ရြက္ထားေသာ စားဖြယ္ခြက္ကုိ ေပးလွဴလုိ၍ အနည္းငယ္ေစာင္းေပးလုိက္လ်ွင္ ေရွး႐ႈေဆာင္ေပး ရာ ေရာက္ေသာေၾကာင့္ ရဟန္းက ထုိခြက္ကုိ လက္ျဖင့္ထိကာ အလုိရွိရာ ယူစားနုိင္၏။
၂။ ကပ္လွဴမည့္သူသည္ ကပ္လွဴျခင္းကုိ ခံယူမည့္ ရဟန္း၏ ႏွစ္ေတာင့္ထြာအတြင္း ေရာက္ရွိေနရျခင္း၊ (ႏွစ္ေထာင့္ထြာ ဟတၱပါသ္ဟု သုံးႏွဳန္းေခၚဆုိ၏)။
၃။ အားအလတ္စားရွိသူ တစ္ေယာက္တည္း ေျမွာက္ခ်ီ မ-ယူနုိင္ေသာ ပစၥည္းဝတၳဳျဖစ္ေစရျခင္း။
(မွက္ခ်က္)။ ။ ဆြမ္းႏွင့္ ဆြမ္းဟင္းပန္းကန္မ်ားတင္ထားေသာ စားပြဲခုံသည္ ခြန္အား အလတ္စားရွိသူ တစ္ေယာက္တည္း ေျမွာက္ခ်ီ မ-ယူနုိင္ပါက ႏွစ္ေယာက္သုံးေယာက္ဝိုင္းဝန္းေျမွာက္ခ်ီ မ-ယူ၍ ဆက္ကပ္မႈမ်ဳိး သည္ အကပ္ေျမာက္ပါသည္။ ဆုိလုိသည္မွာ ကပ္လွဴမည့္ စားပြဲခုံအား အလယ္အလတ္အားရွိသူတစ္ဦးတည္း မ-ခ်ီနုိင္လ်ွင္လည္း မိသားစုမ်ားအေနနဲ႔ သဟတၳိကဒါနျဖစ္ေစလုိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အတူတကြကပ္လွဴခ်င္ ၍ေသာ္လည္းေကာင္း ဝိုင္းဝန္း မ-ခ်ီ၍ဆက္ကပ္ပါကလည္း အကပ္ေျမာက္မည္ျဖစ္ပါသည္။ အလွဴရွင္မ်ား အားလုံး မယူကပ္လွဴနုိင္ပါသည္။
၄။ ကုိယ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ကုိယ္ႏွင့္စပ္ေသာ(ကုိင္ထားေသာ) ခြက္စသည္ျဖင့္ျဖစ္ေစ ၊ အနီးကပ္ပစ္၍ျဖစ္ေစ၊ ဤသုံးမ်ဳိးတြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ကပ္လွဴသူကေပးျခင္း။(မွတ္ခ်က္) ပစ္၍ေပးျခင္း ကပ္လွဴမႈမ်ဳိးသည္ မရုိမေသ ရုိင္းစုိင္းရာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကပ္လွဴေလ့မရွိပါ။
၅။ ကုိယ္၏ အစိတ္အပုိင္းလက္စသည္ျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ကုိယ္ႏွင့္စပ္ေသာ (ကုိင္ထားေသာ) ခြက္၊ တုတ္စသည္ျဖင့္ ခံ၍ ထိ၍ ျဖစ္ေစ ဤႏွစ္မ်ဳိးတြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ အကပ္ခံရေသာရဟန္းကခံယူျခင္း။
ဤငါးမ်ဳိးႏွင့္ ျပည့္စုံညီညြတ္ေအာင္ ကပ္လွဴမွသာ အကပ္ေျမာက္ပါသည္။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္
၁။ေရွ့႐ႈေဆာင္ျခင္း။
၂။ ႏွစ္ေထာင့္ထြာအတြင္း ျဖစ္ျခင္း။
၃။ တစ္ေယာက္မ-နုိင္ျခင္း။
၄။ လက္ျဖင့္(သုိ႔မဟုတ္) ပန္းကန္စသည္ျဖင့္ ထည့္၍ကပ္ျခင္း။
၅။ ရဟန္းက အကပ္ခံျခင္း
ဤသုိ႔ စားေသာက္ဖြယ္မ်ားကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား ကပ္လွဴရာ၌ အမ်ဳိးသမီးျဖစ္ပါက ၾကဳံ႕ၾကဳံ႕ကေလး ထုိင္၍၊ အမ်ဳိးသားျဖစ္ပါက ဒူးတုပ္ထုိင္ျပီး ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးေသာ အဂၤ ါငါးမ်ဳိးတုိ႔ျပည့္စုံ ညီညြတ္ေအာင္ ရုိေသေလးစား စြာကပ္လွဴရပါမည္။ သကၠစၥဂါရဝေျမာက္ရမည္။ သုိ႔မွသာ လူနတ္နိဗၺာန္သုံးတန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္းျဖစ္၍ မြန္ျမတ္ေသာ ေကာင္းက်ဳိးကုိ ရရွိနုိင္မည္ျဖစ္ပါသည္။
စားသုံးဖြယ္ အသီးအႏွံ အညြန္႔မ်ားကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ဘုဥ္းေပးသုံးေဆာင္နုိင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးနည္း
ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ သစ္ပင္ကုိခုတ္လွဲျခင္း၊ မီး႐ႈိ႕ျခင္းစသည္ျဖင့္ မဖ်က္ဆီးရပါ။ မ်ဳိးေစ့ကုိလည္း မဖ်က္ဆီးရပါ။ ဖ်က္ဆီးလ်ွင္ အာပတ္သင့္ျခင္း အျပစ္ရပါသည္။ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားသည္ သစ္ပင္မ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္ဖ်က္ဆီးတာကုိ မဆုိထားႏွင့္ သူတပါးကုိ ခုိင္းေသာ အခါမွာပင္ အပ္စပ္ေအာင္ ခုိင္းရပါသည္။ မခုိင္းတတ္လ်ွင္ အာပတ္သင့္ျခင္း အျပစ္ရပါသည္။
ဤသစ္ပင္ကုိ ျဖတ္စမ္း၊ ခုတ္စမ္း၊ လွဲစမ္း၊ ခ်ဳိင္စမ္း၊ ဤအသီးကုိဆြတ္စမ္း၊ ခူးစမ္း၊ ငရုတ္သီးကုိ ေထာင္းစမ္း၊ ၾကက္သြန္ကုိ ေထာင္းစမ္း၊ ၾကံကုိ ျဖတ္စမ္း စသည္ျဖင့္ မခုိင္းရပါ။ “ဤသစ္ကုိင္းၾကီး ပုိထြက္ေနတယ္။ ကပၸိစမ္း၊ ငရုတ္သီးႏွင့္ ၾကက္သြန္အပ္စပ္ေအာင္ ကပၸိစမ္း” စသည္ျဖင့္ ခုိင္းရပါသည္။ ကပၸိဟု ေျပာရသည္။ “ကပၸိ” ဆုိသည္မွာ “အပ္စပ္ေအာင္လုပ္” ဟုေျပာျခင္းျဖစ္၏။
သစ္ပင္မ်ားသည္ အျမစ္ျဖင့္ အသက္ရွင္ျခင္း၊ အဆစ္မွ အျမစ္ထြက္၍ အသက္ရွင္ျခင္း(ၾကံပင္စသည္)၊ ပင္စည္မွ အျမစ္ထြက္၍ အသက္ရွင္ျခင္း(ပိေတာက္ပင္စသည္)၊ အညြန္႔ျဖင့္ အသက္ရွည္ျခင္း (ကဇြန္းရြတ္စသည္)၊ အေစ့မွ အပင္ေပါက္၍ အသက္ရွင္ျခင္းတုိ႔ျဖင့္ ရပ္တည္ေနၾကပါသည္။
မ်ဳိးေစ့ကုိျဖစ္ေစ၊ သစ္ပင္ကုိျဖစ္ေစ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ဖ်က္ဆီးခြင့္မရွိေသာေၾကာင့္ ငရုတ္သီး၊ ၾကက္သြန္၊ မာလကာသီး၊ ၾကံစသည္တုိ႔ကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအားကပ္လွဴလုိပါက အပ္အပ္စပ္စပ္ ဘုဥ္းေပး သုံးေဆာင္ခြင့္ရေအာင္ အလွဴရွင္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားက ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြတ္ေပးရပါသည္။
ငရုတ္သီးစိမ္းစသည္တုိ႔ကုိ
၁။ မီးျဖင့္တုိက္ျခင္း၊ကပ္ျခင္း။
၂။ ဓားျဖင့္ခုတ္ျခင္း၊ လွီးျခင္း။
၃။ လက္သည္းျဖင့္ ဆိတ္ျဖတ္ ထုိးေဖာက္ျခင္း။
၄။အပင္မေပါက္နုိင္ေသာ အေစ့အနုျဖစ္က အလုိအေလ်ာက္အပ္စပ္ျခင္း။
၅။ သရက္သီးမွည့္ စသည္တြင္ အပင္ေပါက္နုိင္ေသာ အေစ့ကုိ ထုတ္ပစ္ျခင္း။
ဤငါးမ်ိဳးတုိ႔တြင္ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ အပ္စပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ဆက္ကပ္ရသည္။ ငရုတ္သီး၊ ၾကက္သြန္တုိ႔ကုိ ေထာင္းျခင္း၊ မီးကင္ျခင္းျပဳလုပ္ျပီးမွ ကပ္လွဴပါက အထူးျပဳလုပ္စရာမလုိေတာ့ေပ။
မေထာင္း၊ မကင္၊ မျပဳတ္ဘဲ ငရုတ္သီး၊ ၾကက္သြန္၊ ကန္ဇြန္းရြက္စသည္တုိ႔ကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား ကပ္လွဴပါက အပ္စပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။ ရွင္သန္ေပါက္ေရာက္နုိင္ေသာ အရြက္၊ အညြန္႔၊ အသီးျဖစ္ပါက အပ္စပ္ေအာင္ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။ အဆစ္ပါေသာ ၾကံေခ်ာင္းျဖစ္ပါက ေပါက္ေရာက္နုိင္ေသး ေသာေၾကာင့္ အပ္စပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရပါသည္။ အဆစ္ေတြကို ပယ္ပစ္ပါက အထူးျပဳလုပ္စရာ မလုိေတာ့ေပ။
အပ္စပ္ေအာင္ျပဳလုပ္နည္း
ရွင္သန္ေပါက္ေရာက္နုိင္ေသာ အရြက္၊ အညြန္႔၊ သီးႏွံတုိ႔ကုိ ရဟန္းသံဃာေတာ္အား ကပ္လွဴပါက ကပ္လွဴျခင္း ခံယူေသာ ရဟန္းက ယင္းပစၥည္း(ဥပမာ- ငရုတ္သီး) ကုိ ကုိင္၍ “ကပၸိယံ ကေရာဟိ” ဟု အသံထြက္ေအာင္ ေျပာဆုိလုိက္ေသာအခါ ကပ္လွဴေသာသူက “ကပၸိယံ ဘေႏၱပါဘုရား” ဟု ဆုိလ်က္ လက္သည္းျဖင့္ ငရုတ္သီးကုိ ဆိတ္ပစ္၊ သုိ႔မဟုတ္ ခ်ဳိးပစ္လုိက္ရပါသည္။
အဓိပၸာယ္
(က)။ ကပၸိယံ။ အပ္စပ္ေအာင္၊ ကေရာဟိ။ ျပဳလုပ္ေပးပါေလာ့။ (ကပၸိယံ ကေရာဟိ= ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ႏွင့္ အပ္စပ္ေအာင္ ဘုဥ္းေပးသုံေဆာင္ခြင့္ရေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးပါဟု ဆုိလုိသည္။)
(ခ)။ ဘေႏၱ၊အရွင္ဘုရား၊ ကပၸိယံ၊ အပ္စပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျပီးပါျပီဘုရား။
(ကပၸိယံဘေႏၱ= ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ အပ္စပ္ေအာင္ျပဳလုပ္ျပီးပါျပီဘုရားဟု ဆုိလုိသည္။)
မွတ္ခ်က္။ ။ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္း စားပြဲကပ္လွဴျပီးပါက မကုိင္းေကာင္း၊ ကုိင္လ်ွင္ အကပ္ပ်က္သည္ဟု မမွတ္ယူသင့္ပါ။ အခ်ဳိ႕ေသာပုဂၢဳိလ္မ်ားဤသုိ႔ မွတ္ယူေနၾကပါသည္။ ကပ္လွဴျပီးေသာ ဆြမ္းဟင္းမ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် လုိက္လံထည့္ေပးျခင္းသည္လည္းအကပ္ေျမာက္သည္သာျဖစ္သည္။ အကပ္မပ်က္ပါ။
ဤသည္ကား ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာ၌ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ သိထားသင့္ေသာ အခ်က္မ်ားပင္ျဖစ္ေပသည္။
စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာျပီး လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။
က်မ္းကုိး။ ။ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္စာအုပ္( သာသနာေရးဝန္ၾကီးဌာန)

Tuesday, November 13, 2012

ရန္ၿငိမ္းလာဘ္စံု ပံုေရႊတိဂံုေစတီေတာ္

ပဲခူး၊ အင္းတေကာ္၊ ဇနိတာရာမမိုးကုတ္၀ိပႆနာေတာရအတြင္းရွိ ရန္ၿငိမ္းလာဘ္စံု ပံုေရႊတိဂံုေစတီေတာ္



သတိအၿမဲရွိပါ

                                                        သတိအၿမဲရွိပါ

ငါသည္  မုခ်  ေသရမည္  ...
အခ်ိန္ပိုင္းသာ  လိုေတာ့သည္ ...

                                                                               (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)

Saturday, November 3, 2012

သိမႈျဖစ္စဥ္အတြက္ အဆင္ေျပေသာ သင္ၾကားျခင္း

သိမႈျဖစ္စဥ္အတြက္ အဆင္ေျပေသာ သင္ၾကားျခင္း

သိန္းႏိုင္

“ဆရာဆရာမမ်ားအေနျဖင့္ ကေလးမ်ား ေလ့လာေနသည့္ သင္ခန္းစာအသစ္တို႔ကို သိရွိထားႏွင့္ျပီးေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔ႏွင့္ ဆက္စပ္ေပးျခင္းျဖင့္ ေရရွည္မွတ္ဉာဏ္တြင္ သိုမွီးသိမ္းဆည္းရန္ လံႈ႕ေဆာ္ေပးရာ ေရာက္ပါသည္။ ”


ေက်ာင္းဆရာမ်ားအေနျဖင့္ စာသင္ခန္းအတြင္း သင္ၾကားျခင္းရလဒ္ေကာင္းႏွင့္ ထိေရာက္မႈ ရွိေစရန္အတြက္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ သင္ယူေလ့လာပံုမႈ အေပၚတြင္ သက္ေရာက္မႈရွိသည့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို နားလည္ထားသင့္ပါသည္။ လူသား၏ သိမႈဆုိင္ရာ အလုပ္လုပ္ေဆာင္ပံုကို နားလည္ထားျခင္းျဖင့္ စာသင္ၾကားျခင္းႏွင့္ သင္ယူျခင္းတို႔ကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေစပါမည္။

ဆရာကိုယ္တုိင္ တီထြင္ဖန္တီးထားသည့္ စာသင္ၾကားျခင္း နည္းလမ္းမ်ဳိးစံုကို အသံုးျပဳသင္ၾကားျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ စိတ္ပါ၀င္စားမႈ၊ ႏုိးၾကားတက္ၾကြမႈကို လံႈ႕ေဆာ္ေပးႏုိင္ပါသည္။ ထိုနည္းတူစြာပင္ သင္ၾကားရန္ ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ အေၾကာင္းအရာေၾကာင့္လည္း ေက်ာင္းသားအေနျဖင့္ အသိပညာကို ရရွိျခင္း၊ နားလည္ျခင္းႏွင့္ လက္ေတြ႔ အသံုးခ်ႏိုင္ျခင္း တုိ႔အေပၚတြင္ သက္ေရာက္မႈရွိေနပါသည္။ သင္ၾကားမည့္ အေၾကာင္းအရာကို 



ပံုမွန္ ကေလး၊ ပံုမွန္ ဆရာ

သိန္းႏိုင္


“စာသင္ခန္းအတြင္းမွာ “ပံုမွန္” ကေလးေတြရွိေနျခင္းဟာ အေရးၾကီးသလို သင္ခန္းစာအစီအစဥ္ေတြ ေရးဆြဲျပီး အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ စာသင္ခန္း ပတ္၀န္းက်င္ကို ဖန္တီး ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ “ပံုမွန္”ဆရာမ်ားဟာလည္း အေရးၾကီးတာကို သတိျပဳသင့္ပါတယ္။”


အျငိမ္မေနဘဲ အျမဲတမ္း တက္ၾကြ လႈပ္ရွား ေဆာ့ကစားေနတဲ့ ကေလးကို “အေဆာ့သန္သူ” “ ေမ်ာက္ရံႈးေအာင္ ေဆာ့သူ” “ဂဏႇာမျငိမ္သူ” ရယ္လို႔ လူၾကီးေတြက အလြယ္တကူ ကင္ပြန္းတပ္ ေခၚေ၀ၚေလ့ရွိၾကေပမယ့္ ငယ္ရြယ္တဲ့ ကေလးအမ်ားစု အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ပံုမွန္အေျခအေနဘဲျဖစ္တယ္လို႔ ေလ့လာသူေတြက ဆိုပါတယ္။ “ပံုမွန္ျဖစ္ျခင္း” ႏွင့္ “ပံုမွန္မဟုတ္ျခင္း” ဆိုိတဲ့စကားရပ္ေတြရဲ႕ ကြာဟခ်က္ကို ပညာေရး စိတ္ပညာရွင္ေတြကလည္း မၾကာခဏ ဆိုသလို 



အေကာင္းဆံုးေက်ာင္း

အေကာင္းဆံုးေက်ာင္း (ဘာသာျပန္ ၀တၳဳတို)

ျမိဳ႕ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းလို႕ နာမည္ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာ ကေလးငယ္ေလး တေယာက္ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ရသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းဖြင့္စ နံနက္ခင္းမွာ သူ႕အဘိုးက ေျမးေလးရဲ႕ လက္ကိုဆြဲျပီး ေက်ာင္းသြားပို႕ပါတယ္။ ကစားကြင္းထဲကို အဘိုးအိုနဲ႕ ေျမးေလး ေရာက္သြားေတာ့ သူတို႕ ေျမးအဘိုး ႏွစ္ေယာက္ အနီးမွာ ကေလးေတြ ၀န္းရံလာတယ္။
 
'ဘယ္ေလာက္ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ အဘိုးအိုၾကီးလဲ'
ကေလးတေယာက္က ေအာ္ဟစ္ျပီး ေလွာင္ေျပာင္တယ္။

'ေဟ့၊ ဖက္တီး'
ေနာက္ကေလးတေယာက္က ထပ္ေအာ္ျပန္တယ္။

ကစားကြင္းထဲမွာ ရွိတဲ့ ကေလးေတြဟာ ေျမးအဘိုးႏွစ္ေယာက္ကို ေလွာင္ေျပာင္ရင္း ခုန္ေပါက္ ေနၾကတယ္။ မၾကာပါဘူး။ ေခါင္းေလာင္းသံလဲၾကားေရာ၊ ကေလးေတြအားလံုး စာသင္ခန္း ရွိရာကို ေျပးၾကေတာ့တာပဲ။

အဘိုးအိုက ေျမးေလးရဲ႕ လက္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး၊ ေက်ာင္းျပင္ကို ေခၚထြက္ လာတယ္။

'ေကာင္းလိုက္တာ၊ ေက်ာင္းမသြားရေတာ့ဘူး'
ေျမးေလးက ၀မ္းသာအားရ ေျပာတယ္။

'ေက်ာင္းသြားရမွာပါ၊ ဒါေပမယ့္ ဒီေက်ာင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး'

အဘိုးအိုက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့
'ေျမးေလးတက္ရမယ့္ ေက်ာင္းကို အဘိုးကိုယ္တိုင္ ရွာမယ္'

အဘိုးအိုက ဆက္ေျပာလိုက္ျပီး၊ ေျမးေလးကို အိမ္ျပန္ေခၚသြားတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေျမးေလးရဲ႕ အဖြားကို ကေလးထိန္းခိုင္းျပီး၊ အဘိုးအိုက ေက်ာင္းရွာပံုေတာ္ ဖြင့္ေတာ့တယ္။

ေက်ာင္းတေက်ာင္းကို ေတြ႕တိုင္း ကစားကြင္းထဲကို သြားျပီး၊ ကေလးေတြ ကစားဆင္းလာမယ့္ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ဆိုင္းတယ္။ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြက အဘိုးအိုကို လံုး၀ဂရုမစိုက္ၾကဘူး။ တခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းေတြက်ေတာ့ ကေလးေတြက အဘိုးအိုကို ေလွာင္ေျပာင္ရယ္ေမာၾကတယ္။ ဒီလိုေတြ႕ၾကံဳရတဲ့ အခါတိုင္း အဘိုးအိုဟာ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ အိမ္ကို ျပန္သြားတတ္တယ္။

ဒီလိုနဲ႕ တေန႕မွာေတာ့ ေက်ာင္းေသးေသးေလး တခုရဲ႕ ကစားကြင္းေလးထဲကို အဘိုးအို ေရာက္သြားတယ္။ အဘိုးအိုက ျခံစည္းရိုးမွာ ခ်ိနဲ႕ေမာပန္းဟန္နဲ႕ မွီေနလိုက္တယ္။ ေခါင္းေလာင္းထိုးသံ ထြက္လာေတာ့ ကေလးေတြက ကစားကြင္းထဲကို အေျပးအလႊား ေရာက္လာပါေလေရာ။

'အဘိုး၊ ေနေကာင္းရဲ႕လား။ ေရတခြက္ ယူလာေပးရမလား'
အသံတသံက ထြက္ေပၚလာတယ္။
'ကစားကြင္းထဲမွာ ခံုတန္းရွည္ေလး ရွိတယ္။ လာထိုင္ပါလား'
ေနာက္ထပ္ အသံတသံက ထြက္ေပၚလာတယ္။

မၾကာခင္မွာပဲ ဆရာတေယာက္ ကစားကြင္းထဲကို ေရာက္လာတယ္။ အဘုိးအိုက ဆရာ့ကို ႏွဳတ္ဆက္လိုက္ျပီး
'ေျမးေလးအတြက္ အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္းကို ရွာေတြ႕ျပီ' လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။

'အဘိုးမွားေနျပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းက အေကာင္းဆံုး ေက်ာင္း မဟုတ္ပါဘူး။ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ ေက်ာင္းေလးတေက်ာင္းပါ'

ဆရာ့စကားကို အဘိုးအိုက ျပန္ျပီး မျငင္းေတာ့ပါဘူး။ ေျမးေလးကို ေက်ာင္းအပ္ဖို႕အေရးကို ဆရာနဲ႕ စီစဥ္ျပီး၊ ျပန္ထြက္လာတယ္။

ညေနခင္းမွာ ကေလးရဲ႕ အေမက အဘိုးအိုကို ေျပာတယ္။

'အေဖ။ အေဖက စာဖတ္တတ္တာလဲ မဟုတ္ဘူး။ အေကာင္းဆံုးေက်ာင္းနဲ႕ ဆရာကို ရွာေတြ႕တယ္လို႕ ဘယ္လိုသိသလဲ'

အဘိုးအို ျပန္ေျဖလိုက္တာက

'ဆရာတေယာက္ရဲ႕ အရည္အခ်င္းကို ေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ အကဲျဖတ္ရတယ္'


မူရင္းစာေရးသူ- A.Lopatina and M.Skrebtsova (Wise Short Tales)
ဘာသာျပန္သူ- ခင္မမမ်ိဳး (၁၄၊ ၄၊ ၂၀၁၁)

Gingerbread Man ပံုျပင္

Gingerbread Man ပံုျပင္



(စကားခ်ီး။ ။ ဒီကေန႕ သားသားရဲ႕ ေက်ာင္းလက္ဆြဲအိတ္ေလးထဲမွာ gingerbread man ပံုျပင္စာအုပ္ေလး ပါလာပါတယ္။ သားသားတို႕ေက်ာင္းမွာ တပတ္တခါ ပံုျပင္ေျပာတဲ့ေန႕ရွိတာေၾကာင့္၊ အဲဒီေန႕မတိုင္ခင္မွာ ကေလးရဲ႕ ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ထဲမွာ ပံုျပင္စာအုပ္ေလး ထည့္ေပးမယ္လို႕ ဆရာမေတြက ေျပာပါတယ္။ မိဘက အိမ္မွာ ပံုျပင္စာအုပ္ေလးကို ဖတ္ျပရျပီး ကေလးက ေနာက္ေန႕မွာ သူမွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာရျပီး၊ ဆရာမက ပံုျပင္ေလးေတြကို ျပန္ဖတ္ျပမယ္ဆိုပဲ။ ကေလးေတြရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ကို တိုးတက္ေစျပီး၊ စကားေျပာ စြမ္းရည္ကို တိုးတက္ေစရံုမက ဆယ္ေယာက္ရွိတဲ့ အတန္းဆိုရင္ ပံုျပင္ဆယ္မ်ိဳးသိခြင့္ရသြားေစတဲ့ ဒီအစီအစဥ္ေလးက စိတ္၀င္စားစရာပါ။ ၂၁ ရာစုရဲ႕ "မိဘဆရာ ပူးေပါင္း၊ ကေလး ပညာေကာင္း" အစီအစဥ္ေလးေတြက ကၽြန္မတို႕ ၂၀ ရာစုတုန္းကနဲ႕ မတူပဲ ပိုျပီး အားေကာင္းလာေလသလား မသိ။။ သားသားရဲ႕ ေက်ာင္းအိတ္ေလးထဲက သူ႕နာမည္နဲ႕ ဖိုင္ေလးတဖိုင္ဟာ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ေက်ာင္းနဲ႕ အိမ္ကို အသြားအျပန္ ေရာက္ေနေတာ့တာပါပဲ။

ဒီဖိုင္ေလးထဲမွာ သားရဲ႕ တေန႕တာ ေက်ာင္းသားဘ၀ ျဖတ္သန္းမွဳနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေကာင္းတယ္၊ ဆိုးတယ္ ဆိုတဲ့ တံဆိပ္တံုးေလ ပါလာပါတယ္။ အဲဒါကို ၾကည့္ျပီး ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ ကေလးကို မိဘက ခ်ီးက်ဴးရျပီး၊ ဆိုးတဲ့ တံဆိပ္ေလး ပါလာရင္ေတာ့ မိဘက ဆရာမေတြကို အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးျမန္းျပီး ဆံုးမစကားေျပာဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ တံဆိပ္တံုးေလးေဘးမွာ မိဘက လက္မွတ္ထိုးေပးရပါတယ္။ အလားတူပဲ အိမ္စာစာရြက္ေလး (ေအ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ အေရးက်င့္တဲ့ စာရြက္ေလး) ပါလာရင္လဲ ကေလးကို အိမ္စာလုပ္ခိုင္းျပီးတဲ့အခါ မိဘက လက္မွတ္ထိုးရပါတယ္။ ဒီေန႕ေတာ့ ပံုျပင္စာအုပ္ေလးကို ဖတ္ျပျပီးတဲ့အခါ ဖတ္ျပျပီးေၾကာင္းလဲ လက္မွတ္ျပန္ထိုးေပးရပါတယ္။ ျပီးရင္ စာအုပ္ေလးကို ေက်ာင္းလက္ဆြဲအိတ္ေလးထဲ ျပန္ထည့္ေပးရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကၽြန္မခ်က္ခ်င္း ျပန္မထည့္ ျဖစ္ပါဘူး။ ပံုျပင္ေလးက စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတာေၾကာင့္ ဘာသာျပန္ ေရးသားခ်င္စိတ္ေလး ေပၚလာတာေၾကာင့္ပါ)

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီလိုပါတဲ့ရွင္။



ဟိုေရွးေရွးတုန္းက ယာခင္းတခုမွာ အဖိုးအိုနဲ႕ အဖြားအို ဇနီးေမာင္ႏွံရွိပါတယ္။ သူတို႕ဟာ ၾကင္နာတတ္တဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံျဖစ္ေပမယ့္ သားသမီး မထြန္းကားတာေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းစိတ္အားငယ္ေနၾကပါတယ္။

ကေလးငယ္ေလးနဲ႕ မိသားစုေတြကို ေတြ႕တိုင္း "တို႕ဆီမွာ သားေလးတေယာက္ရွိရင္" လို႕ေျပာျပီး အဖြားအိုက သက္ျပင္းခ်ေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ တေန႕ေတာ့
"ကၽြန္မသိျပီ။ gingerbread man ပံု သားငယ္ေလးတေယာက္ လုပ္မယ္" လို႕ အဖြားအိုက ဆိုပါတယ္။

အဖိုးအိုကလဲ သေဘာတူတာေၾကာင့္ သူမဟာ မုန္႕လုပ္နည္းစာအုပ္ေလးကို ထုတ္ပါတယ္။ gingerbread man ေလးလုပ္ဖို႕ လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ခ်ိန္တြယ္တိုင္းတာျပီး ေရာသမေမႊလိုက္ပါတယ္။

မုန္႕ကို နယ္ျပီး သ႑ာန္ေလး ေဖာ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မီးဖို (Oven)ထဲထည့္ျပီး ဖုတ္ပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ သူတိုရဲ႕ မီးဖိုေလးမွာ gingerbread ရနံ႕ေလး ေမႊးၾကိဳင္လာပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အဖြားအိုက အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီလို႕ ဆိုျပီး မီးဖိုတံခါးေလးကို ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာပဲ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ gingerbread man ေလးက မီးဖိုထဲကေန ခုန္ထြက္လာပါေလေရာ။



gingerbread man ေလးဟာ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ေျပးလႊားျပီး ဖြင့္ထားတဲ့ တံခါးကေန အျပင္ကို ေျပးထြက္သြားပါတယ္။
"ရပ္ပါဦး"
အဖြားအိုက လွမ္းေခၚတယ္။
"ရပ္ပါဦး၊ ရပ္ပါဦး"
အဖိုးအိုကလဲ လွမ္းေျပာတယ္။

ဒါေပမယ့္ gingerbread man ေလးကေတာ့ သီခ်င္းဆိုရင္း လမ္းတေလွ်ာက္ေျပးလႊားသြားပါတယ္။ သူဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးက
"ေျပးမယ္၊ ေျပးမယ္၊ ျမန္ႏိုင္သေလာက္ ျမန္ျမန္ေျပးမယ္။ သင္တို႕ ကၽြႏ္ုပ္ကို မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္က gingerbread man ျဖစ္တယ္" ဆိုပဲ။

gingerbread man ေလးဟာ ႏြားတေကာင္နဲ႕ ျမင္းတေကာင္ေရွ႕က ျဖတ္ေျပးတယ္။
"သင့္ကို ၾကည့္ရတာ သိပ္ျပီး အရသာရွိတဲ့ပံုပဲ" လို႕ ျမင္းက ဆိုတယ္။
ႏြားကေတာ့ "လူကေလး၊ ဒီကိုလာ" လို႕ ဆိုတယ္။

gingerbread man ေလးက "အဖိုးအိုနဲ႕ အဖြားအိုတို႕ဆီကေန ေျပးလာခဲ့တာ။ သင္တို႕ဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ေျပးႏိုင္တယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ေျပးႏိုင္တယ္" လို႕ ျပန္ေျပာရင္း ဆက္ေျပးတယ္။ သူဆိုေနက်
"ေျပးမယ္၊ ေျပးမယ္၊ ျမန္ႏိုင္သေလာက္ ျမန္ျမန္ေျပးမယ္။ သင္တို႕ ကၽြႏ္ုပ္ကို မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္က gingerbread man ျဖစ္တယ္" သီခ်င္းေလးကို ဆိုရင္းနဲ႕ေပါ့။ သူ႕ေနာက္မွာေတာ့ အဖိုးအို၊ အဖြားအို၊ ျမင္းနဲ႕ ႏြားတို႕က လိုက္လာတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ gingerbread man ေလးက လယ္ခင္းထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ လယ္သမားၾကီးေရွ႕က ျဖတ္ေျပးတယ္။ လယ္သမားၾကီးက
"အြန္း။ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းမယ့္ ပံုပဲ" ဆိုျပီး "လူကေလး၊ ဒီကိုလာ" လို႕ ေျပာတယ္။

gingerbread man ေလးက "အဖိုးအိုနဲ႕ အဖြားအိုတို႕ဆီကေန ေျပးလာခဲ့တာ။ ႏြားၾကီးနဲ႕ ျမင္းၾကီးဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ေျပးလာခဲ့တာ။ သင္တို႕ဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ေျပးႏိုင္တယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ေျပးႏိုင္တယ္" လို႕ ျပန္ေျပာရင္း ဆက္ေျပးတယ္။ သူဆိုေနက်
"ေျပးမယ္၊ ေျပးမယ္၊ ျမန္ႏိုင္သေလာက္ ျမန္ျမန္ေျပးမယ္။ သင္တို႕ ကၽြႏ္ုပ္ကို မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္က gingerbread man ျဖစ္တယ္" သီခ်င္းေလးကို ဆိုရင္းနဲ႕ေပါ့။ သူ႕ေနာက္မွာေတာ့ အဖိုးအို၊ အဖြားအို၊ ျမင္း၊ ႏြားနဲ႕ လယ္သမားၾကီးတို႕က လိုက္လာတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ gingerbread man ေလးဟာ ေက်ာင္းတေက်ာင္းေရွ႕က ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့အခါ ကေလးေတြက ေအာ္ၾကတယ္။
"တို႕တေတြ gingerbread ကို ၾကိဳက္တယ္။ ဒီကိုလာ၊ လူကေလး" တဲ့။

gingerbread man ေလးက "အဖိုးအိုနဲ႕ အဖြားအိုတို႕ဆီကေန ေျပးလာခဲ့တာ။ ႏြားၾကီးနဲ႕ ျမင္းၾကီးဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ေျပးလာခဲ့တာ။ လယ္သမားၾကီးဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ေျပးလာခဲ့တာ။ သင္တို႕ဆီကလဲ လြတ္ေအာင္ ေျပးႏိုင္တယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ေျပးႏိုင္တယ္" လို႕ ျပန္ေျပာရင္း ဆက္ေျပးတယ္။ သူဆိုေနက်
"ေျပးမယ္၊ ေျပးမယ္၊ ျမန္ႏိုင္သေလာက္ ျမန္ျမန္ေျပးမယ္။ သင္တို႕ ကၽြႏ္ုပ္ကို မိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္က gingerbread man ျဖစ္တယ္" သီခ်င္းေလးကို ဆိုရင္းနဲ႕ေပါ့။ သူ႕ေနာက္မွာေတာ့ အဖိုးအို၊ အဖြားအို၊ ျမင္း၊ ႏြား၊ လယ္သမားၾကီးနဲ႕ ကေလးေတြက လိုက္လာတယ္။

ဒီလိုေျပးရင္းေျပးရင္းနဲ႕ gingerbread man ေလးဟာ ျမစ္တခုကို ေရာက္လာပါေလေရာ။
သူက ျမစ္ကိုျဖတ္ကူးခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရစိုမွာလဲ ေၾကာက္တယ္။
ဒီလိုအေျခအေနကို ေျမေခြးၾကီးက သတိထားမိသြားပါတယ္။

"ငါ့ရဲ႕ အျမီးေပၚကို တြယ္တက္လာခဲ့ပါ။ ျမစ္တဘက္ကမ္းကို ေရာက္ဖို႕ ကူညီေပးမယ္" လို႕ ေျမေခြးၾကီးက ဆိုတယ္။
ဒါေၾကာင့္ gingerbread man ေလးက ေျမေခြးအျမီးေပၚကို တက္လိုက္တယ္။
ေျမေခြးက အျမီးကို ေရထဲမွာ ဆြဲျပီး ျဖတ္ကူးတယ္။
ျပီးေတာ့ "ေဆာရီးပါ။ ေရမစိုေအာင္ ေက်ာကုန္းေပၚ တက္ပါ" လို႕ ေျပာတယ္။

gingerbread man ေလးက ေက်ာေပၚကို တြယ္တက္လိုက္တယ္။
သိပ္မၾကာပါဘူး။ ေက်ာေပၚမွာလဲ ေရေတြ စိုလာျပန္ေရာ။

ဒါနဲ႕ ေျမေခြးက "ေဆာရီးပါ။ ေခါင္းေပၚကို တက္" လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။

gingerbread man ေလးကလဲ ေခါင္းေပၚကို ေျခဖ်ားေလးေထာက္ျပီး ဆက္တက္တာေပါ့။
ဒီလိုနဲ႕ ေခါင္းေပၚလဲ ေရာက္ေရာ ေျမေခြးက ေခါင္းကို လွဳပ္ရမ္းျပီး gingerbread man ေလးကို ေလထဲမွာ ေျမွာက္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ gingerbread man ေလးရဲ႕ ေျခဖ်ားကို ဟပ္လိုက္ပါေလေရာ။

gingerbread man ေလးရဲ႕ ေလးပံုတပံုက ေျမေခြးပါးစပ္ထဲ ေရာက္သြားတယ္။

ေျမေခြးက ေနာက္တခ်က္ ထပ္ဟပ္လိုက္ေတာ့ တ၀က္ေလာက္ရာက္သြားတယ္။

မၾကာပါဘူး။ ေလးပံုသံုးပံုေလာက္ ေျမေခြးပါးစပ္ထဲ ေရာက္သြားပါေရာ။

ေျမေခြးက ေနာက္တခ်က္ ထပ္ဟပ္တယ္။

အဲဒီမွာတင္ gingerbread man ေလးဟာ ေျမေခြးပါးစပ္ထဲ လံုး၀ ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

ရိုးရာပံုျပင္အား ျပန္ေျပာသူ- Mairi Mackinnon
ဘာသာျပန္သူ- ခင္မမမ်ိဳး (၃၀၊ ၈၊ ၂၀၁၁)

ရည္ညႊန္းပံုျပင္စာအုပ္။ ။

The Gingerbread Man (Illustrated by Elena Temporin, Retold by Mairi Mackinnon), 2007, Usborne Publishing Ltd.

ဆရာႏွင့္ပညာေရး (အပိုင္း ၁)

ဆရာဆိုတာ


ေရးသားသူ - ခင္ႏွင္းစိုး

၂၀၀၇ ခုနွစ္မွာ ပညာေရးသုေတသီေတြပါ၀င္တဲ့ McKinsey ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕က ကမာၻေပၚမွာ ဘာလို႔ တခ်ိဳ႕နိုင္ငံေတြရဲ႕ ေက်ာင္းပညာေရးစနစ္ေတြကေအာင္ျမင္ျပီး တခ်ိဳ႕က မေအာင္ျမင္ရတာလဲဆိုတာကို သုေသသနျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္ [1] ။ နိုင္ငံတကာက ေက်ာင္းေပါင္း ၂၅ ေက်ာင္း (ထိပ္တန္း ၁၀ ေက်ာင္းအပါအ၀င္) ကို သူတို႔ ေလ့လာခဲ့ၾကတယ္ ။ သူတို႔ေကာက္ခ်က္ခ်တဲ့ ေက်ာင္းပညာေရးစနစ္ ေအာင္ျမင္ဖို႔ အဓိကသံုးခ်က္ထဲမွာ 



ဆရာႏွင့္ပညာေရး (အပိုင္း ၃)

ဆရာေတြအေၾကာင္း …


ေရးသားသူ - - ခင္ႏွင္းစိုး

လူေတြဟာ သူတို႔စိတ္ဓါတ္ေပၚ မူတည္ျပီး ေျပာဆို ဆက္ဆံ ျပဳမူတတ္ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မလုပ္သက္ ဆယ့္သံုးနွစ္ေက်ာ္မွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အမိ်ဳးမိ်ဳး ရွိခဲ့တယ္။ စည္းကမ္းမဲ့၊ တာ၀န္မသိတတ္သူေတြ၊ ကိုယ္နာမည္ေကာင္းရဖို႔ သူမ်ားကို ေဂ်ာက္တြန္းသူေတြ၊ ကိုယ့္အမွားကို ၀န္မခံခ်င္သူေတြ၊ ကိုယ္ပဲမွန္တယ္ဆိုျပီး ေခါင္းမာသူေတြကို၊ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္တုန္းက လ်စ္လ်ဴရွဳနိုင္ခဲ့ေပမယ့္၊ ဆရာမျဖစ္လာေတာ့ အဲလိုလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ိဳးကို ေတြ႔တိုင္း၊



ဆရာႏွင့္ပညာေရး (အပိုင္း ၂)

ဆရာစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ


ေရးသားသူ - - ခင္ႏွင္းစိုး

ဆရာတေယာက္ဟာ သူဘာသင္လဲဆိုတာထက္ သူက ဘယ္လိုဆရာျဖစ္တယ္ဆိုတာ ပိုအေရးၾကီးတယ္ “What the teacher is, is more important than what he teaches.” ဆိုတဲ့ အေမရိကန္စိတ္ေရာဂါအထူးကုပညာရွင္ Karl Menninger ရဲ႕စကားဟာ ဆရာေတြအတြက္ တန္ဖိုးရွိတဲ့စကားတခြန္းပါပဲ ။

က်မတို႔ျမန္မာေတြဟာ ဆရာေတြကို မိဘနဲ႔တန္းတူ အနေႏၵာအနႏၵဂိုဏ္း၀င္ေက်းဇူးရွင္လို႔ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ အဲလိုသတ္မွတ္ခံလိုက္ရတာနဲ႔ ဆရာဆိုတာ ေက်းဇူးရွင္ျဖစ္သြားတယ္လို႔ 



ကေလး နဲ႔ စာေပ

ပညာေရး အက်ပ္အတည္း (၅)

ကေလး နဲ႔ စာေပ

အလိမၼာစာမွာရွိဆိုတဲ့ ဆိုရိုးဟာ လူေတြ ယဥ္ေက်းလိမ္မာဖို႔ စာဖတ္ၾကရမယ္ ဆိုတာကို သတိေပးထားတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေခတ္တေခတ္ အတြက္ သမိုင္းေၾကာင္းတခု အတြက္ အေရးပါလွတဲ့ ကေလးေတြရဲ႔ အေျခခံပညာေရးမွာ စာရိတၱ ျပဳျပင္ မြမ္းမံေရး နဲ႔ ကိုယ္က်င့္တရား ထိမ္းသိမ္းေရးေတြကို အေရးပါတဲ့ သင္ခန္းစာေတြအေနနဲ႔ ထည့္သြင္းၾကရ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ပညာေရး သင္ရိုးေတြကို ေလ့လာရင္ အဲဒီ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ အနည္း နဲ႔ အမ်ား ပါေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါထက္ပိုၿပီး သတိျပဳ အတုယူစရာ ေကာင္းတာကေတာ့ ကေလးစာေပက႑ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာ ကေလးေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပ်ဳိးေထာင္ရာမွာ စာသင္ခန္းမွာတင္ မကဘဲ စာသင္ခန္းျပင္ပမွာပါ ကေလးေတြရဲ႕ သိမႈစြမ္းရည္ (Intelligent Quient) နဲ႔ ခံစားႏိုင္မႈစြမ္းရည္ (Emotional Intelligent)ေတြ ျမင့္မားဖို႔ကို ဦးတည္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မ်ဳိးေတြ ဖန္တီးေပးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီမွာ စာအုပ္စာေပသာမက ရုပ္ျမင္သံၾကား ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္ေတြကိုပါ ကေလးေတြအတြက္ အထူးဂရုတစိုက္နဲ႔ အမ်ားႀကီး လုပ္ေပးထားပါတယ္။ ဒါဟာ ကေလးေတြအတြက္ စာသင္ခန္းမွာတင္မကပဲ သူတို႔ရဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း အမ်ားႀကီး သင္ယူလို႔ရေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတာပါပဲ။

အိမ္မွာ ရုပ္ျမင္သံၾကား ၾကည့္ရင္း ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္ေတြကေနတဆင့္ ကေလးေတြ သိသင့္ သိထိုက္တာ မွန္သမွ်ကို ကရင္း ခုန္ရင္း နဲ႔ေရာ၊ ကစားရင္း အရုပ္ေရးရင္း နဲ႔ေရာ၊ ကာတြန္းရုပ္ရွင္ ၾကည့္ရင္း နဲ႔ေရာ သင္ယူလို႔ ရၾကပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ့ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္က သစ္သီး၀လံေတြ၊ ေခြး၊ ေၾကာင္၊ လိပ္ျပာ စတဲ့ တိရစၧာန္ေတြ၊ ဘီဒို၊ စားပြဲ၊ နာရီ စတဲ့ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြရဲ႕ နာမည္ေတြနဲ႔အတူ ကေလးေတြနဲ႔ ဘယ္လို ဘယ္ပံု ပတ္သက္သလဲဆိုတာေတြ၊ ဘယ္လိုသံုးရသလဲ ဆိုတာေတြ သင္သြားတာမ်ား လူႀကီးေတြကိုေတာင္ စိတ္၀င္စား မိေစပါတယ္။

ကေလးပညာေရးက႑မွာ နာမည္ေက်ာ္လွတဲ့ ၾသစေတးလ်ႏိုင္ငံကေတာ့ ကေလး စာေပတင္မကဘဲ ကေလးရုပ္ျမင္သံၾကားလိုင္းကို သီးသန္႔ထားေပးျပီး ကေလးဆိုင္ရာ ပညာရွင္ေတြက တာ၀န္ယူ စီစဥ္ျပီးေတာ့ ထုတ္လႊင့္ပါတယ္။ ကေလးကစားစရာ ကိုေတာင္မွ ေသခ်ာ စမ္းသပ္ စီစဥ္ျပီးမွ ကေလးဥာဏ္ရည္ ဖြ႔ံျဖိဳးဖို႔ အားေပးျပီး ကေလးအတြက္ အႏၱရာယ္ ကင္းတဲ့ ကစားစရာမ်ိဳးကိုပဲ တီထြင္ျပီး ထုတ္တာပါ။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာက မ်က္ေမွာက္ေခတ္အတြက္ အေရးတၾကီး လုပ္ရမယ့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ စီမံကိန္းဟာ ကေလး ေတြကို ဘက္စံုဖြ႔ံျဖိဳးေအာင္ ေမြးဖို႔ပဲလို႔ နားလည္ျပီး အားတက္သေရာ လုပ္ေနၾကတာပါ။

ထိုင္းႏိုင္ငံမွာက်ေတာ့ ကေလးေတြရဲ့ ပညာေရးနဲ႔ စာေပက႑မွာ ထိုင္းရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေျခခံတဲ့ ပုံျပင္ေတြ ကာတြန္းေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ကေလးစာေပေတြကို ထိုင္းဘာသာနဲ႔ ျပန္ဆိုထားတဲ့ ကေလးစာေပေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာေတြ႔ရပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ကေလးစာေပသီးသန္႔ေရာင္းတဲ့ စာအုပ္ဆိုင္ ေတြေတာင္ရွိတာပါ။ ျပီးေတာ့ ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္ေတြကလဲ ကေလးပညာေပးက႑ေတြ ေန႔တိုင္းလႊင့္ေပးျပီး သူတို႔ရဲ႕ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ တဲ့ ဓေလ့နဲ႔ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈေတြကို ေဖၚထုတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ မ်ားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ပဲ ရုပ္၀တၳဳထြန္းကားတဲ့ေခတ္ထဲမွာ ထိုင္းလူမ်ဳိးေတြဟာ အတုယူစရာ ေကာင္း ေလာက္ေအာင္ စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ့ျပီး ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔တဲ့ အမူအယာေတြ ရွိေနေသးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ ကေလးအစီအစဥ္နည္းပါးလွျပီး အခ်ိန္ေပးတာလည္း နည္းလွပါတယ္။ ျပီးေတာ့ တင္ဆက္ထားတာေတြကလည္း အေဟာင္းေတြကိုပဲ ထပ္ျပန္တလဲလဲ ျပတာမို႔ ကေလးေတြက စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူး။ ကေလးေတြ စြဲမက္ ေလာက္စရာ အေၾကာင္းအရာ ဗဟုသုတလည္း မပါဘဲ ေခတ္လည္း မမီေတာ့တဲ့ ေညာင္ပင္ တေစၧ လို ကစားနည္းမ်ဳိးကို ျပတာမို႔ ကေလးေတြအတြက္ အက်ဳိး မရွိလွပါဘူး။ ကေလးေတြ အတြက္ ျမ၀တီရုပ္ျမင္သံၾကားက အေမးကမၻာလို အစီအစဥ္မ်ိဳး လုပ္ေပးေတာ့လဲ ကေလးေတြ အတြက္ အက်ဳိးမရွိတဲ့ ၊ သရုပ္ေဆာင္နာမည္ေတြ၊ အာဏာပိုင္ေတြ ၀ါဒျဖန္႔တဲ့ လမ္းေဖာက္ တံတားေဆာက္ ေမးခြန္းေတြ ေၾကာ္ျငာကုန္ပစၥည္း နာမည္ေတြ၊ ေမးတာမို႔ အက်ဳိးမရွိတဲ့အျပင္ ကေလးေတြကို လမ္းလြဲအတုယူ သြားေစတဲ့ အစီအစဥ္ပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ကေလးပညာေရး အတြက္ စာအုပ္စာေပ မထြန္းကားရတဲ့အထဲ ပ်ံ႕ႏွံ႔လြယ္တဲ့ ရုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္ကေတာင္ အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ကေလးေတြရဲ႔ အနာဂတ္အတြက္ အားရစရာ မရွိပါဘူး၊၊

ကေလးေတြအတြက္ စံျပျဖစ္စရာ အေၾကာင္းအရာေတြအမ်ား ႀကီးပါတဲ့ ကေလးစာေပ ေတြ အမ်ားဆံုး ထြက္တာကေတာ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံပါ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာလဲ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာ ကေလးအစီအစဥ္ကို သီးျခား တစ္လိုင္း ေပးထားတာပါ၊ ကေလးစာေပေတြေရာ ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္ေတြေရာကို သူတို႔ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ ဓေလ့ ထံုးစံ နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ ဖန္တီးထားတာမို႔ ကေလးေတြနဲ႔ သင့္ေတာ္လွပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ စာဖတ္တဲ့ အေလ့အထကို ပ်ဳိးေထာင္ေပးတဲ့အေနနဲ႔ မူလတန္းမွာကတည္းက အတန္း အခ်ိန္ဇယားထဲမွာ စာၾကည့္တိုက္အခ်ိန္လို႔ ထည့္ထားပါတယ္။ ကေလးစာေပ ထြန္းကားဖို႔ အတြက္ အစိုးရကိုယ္တိုင္က အမ်ားၾကီး ပံ့ပိုးေပးထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံဟာ ပညာရွင္ေတြ အမ်ားၾကီး ေမြးထုတ္ႏိုင္တာလို႔ ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ က်မတို႔ငယ္စဥ္က ေတဇရုပ္စံု၊ ေရႊေသြး၊ ရႊင္ျပံဳးတို႔လို ဂ်ာနယ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသလို ပံုျပင္စာအုပ္ေတြ ၅၅၀ဇာတ္ေတာ္ အေျခခံ ရုပ္စံုစာအုပ္ေတြ၊ ကေလးကာတြန္း လံုးခ်င္းေတြ၊ ကေလးကဗ်ာစာအုပ္ေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေရႊေသြးတို႔ ေတဇတို႔ မိုးေသာက္ပန္းတို႔ဟာ ကေလးေတြအတြက္ လူမႈေရး ပညာေရးေတြနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ အတုယူ လိုက္နာစရာေတြ အမ်ားႀကီးေပးႏိုင္တဲ့ စာေစာင္ေတြပါ။ ၈၈အေရးေတာ္ပံု ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပညာေရးက႑နဲ႔အတူ ကေလးစာေပ က႑ ဟာလည္း ယိုယြင္းပ်က္စီးတဲ့ လႈိင္းထဲ ပါကုန္ ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ စာအုပ္ေစ်းေတြ ထိုးတက္သြားတာနဲ႔အတူ စား၀တ္ေနေရး အက်ပ္ အတည္းေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ စာအုပ္စာေပအတြက္ ေငြကုန္ မခံႏိုင္ၾကေတာ့တဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္လာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၈၈ေနာက္ပိုင္း အာဏာပိုင္ေတြက ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ ကေလးေတြရဲ႕ ဘက္စံုဖြ႔ံျဖိဳးေရးကို အားမေပးတာေၾကာင့္ ကေလးစာေပေတြ ကေလးအစီအစဥ္ေတြဟာ မရွိေတာ့သေလာက္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအခါ ကေလးေတြကလည္း မျဖစ္မေန ဖတ္ၾကရမယ့္ ေက်ာင္းစာအုပ္ကလြဲရင္ တျခား အျပင္စာ မဖတ္ၾက ေတာ့တဲ့ အေျခအေန ျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၉၂ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ပူတူတူးေလး၊ ပလုတ္တုတ္၊ ေရႊေသြး၊ တတိုင္းေမႊး တို႔လို ကေလးစာအုပ္္ေတြ ကာတြန္းရုပ္စံုေတြ ပံုျပင္စာအုပ္ေတြ ထြက္လာပါတယ္။

အဲဒီမွာ ကေလးဟာသေတြ ေတြ႔ရေပမဲ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရယ္စရာျဖစ္ေအာင္ အတင္းဇြတ္ ဖန္တီး ထားတာ ေတြသာ မ်ားျပီးေတာ့ ကေလးေတြ အတုယူစရာ ဘ၀ အေတြ႔ အၾကံဳေတြ၊ ဗဟုသုတေပးတဲ့ အသိပညာ အတတ္ ပညာေတြ၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု အေၾကာင္းေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံေတြ ထည့္ေပး တာမ်ဳိး မေတြ႔ရ သေလာက္ ပါပဲ။

၂၀၀၅ခုႏွစ္ထဲမွာေတာ့ အက်ဳိးအျမတ္ မၾကည့္တဲ့ စာေပတိုက္တခ်ဳိ႔ေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာ ေလ့က်င့္သင္ခန္းစာတို႔၊ ကိုယ္က်င့္တရားတန္ဖိုးကို ဦးတည္တဲ့ ပုံျပင္စာအုပ္ တို႔လို ကေလးစာေပေကာင္းေတြ ေတာ္ေတာ္ ထြက္လာ ပါတယ္။ ဒါဟာ ကိုယ့္သားသမီးကို ျမင့္ျမတ္တဲ့စိတ္ထား ရွိေစခ်င္တဲ့ လိမ္မာေရးျခားရွိေစခ်င္တဲ့ မိဘေတြ အတြက္ေတာ့ အခြင့္ေကာင္း တစ္ခုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေခတ္အေျခအေနအရ စာအုပ္ေစ်းၾကီးေပမဲ့ ကေလးစာေပ စစ္စစ္ဟာ ကေလးေတြ ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ ပညာရည္ ဖြ႔ံျဖိဳးဖို႔အတြက္ အားေဆးတစ္မ်ဳိး ျဖစ္တာမို႔ ကေလးေတြ စာဖတ္ခြင့္ရေအာင္ စီစဥ္ေပးဖို႔ဟာ မိဘေတြအေနနဲ႔ သမိုင္းေပး တာ၀န္ တစ္ရပ္လို တာ၀န္ ေက်ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမျငိမ္း (ဇန္န၀ါရီ၊၂၀၀၆)

လိမ္ေနလိုက္ၾကတာ

ေက်ာင္းရွိသည္ ေျဖးေျဖး

တစ္ခါတုန္းက

အၿပံဳးမ်ား၏ ေနာက္ကြယ္


အေျပာင္းအလဲေတြ

နည္းပညာႏွင့္ လူသားက်န္းမာေရး

Thursday, November 1, 2012

ရယ္စရာအဖံုဖံု ဟာသစံု

ခ်စ္ရတဲ႔ ေျမးေလး

အျငိမ္းစား တရားသူၾကီးသည္ စာသင္ေက်ာင္းထဲ ၀င္သြားခဲ႔သည္။

“ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူငယ္တန္းက ဆန္နီေလးရဲ႕ အဘုိးပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေျမးေလး

ေက်ာင္းတက္တာ ကိုလာၾကည့္တာပါ”

“ေၾသာ္…ဟုတ္ကဲ႔၊ ဆန္နီေလးဟာ သူ႔ အဘုိးအျငိမ္းစားတရားသူၾကီးရဲ႕ စ်ာပနာကို

လိုက္ပို႔စရာရွိလို႔ ဆိုျပီး ခြင့္ယူသြားပါတယ္ရွင္ ”







ေပါက္ကရမေျပာနဲ႔

ယာဥ္ထိန္းရဲက အျမန္ေမာင္းလာသူကို ေျပာလိုက္သည္။

“လူၾကီးမင္းရဲ႕ ကားေမာင္းႏႈန္းက တစ္နာရီ ၈၅ မုိင္ျဖစ္ေနပါတယ္”

“ေပါက္ကရမေျပာနဲ႔။ ငါေမာင္းလာတာမွ ဆယ္မိႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္”



စကားမ်ားသူမ်ား


ဆရာမ။ ။ ဆမ္ မင္းဟာေတာ္ေတာ္ကို စကားမ်ားပါလား

ဆမ္။ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မ်ိဳးရိုးက စကားမ်ားတဲ့မ်ိဳးရိုးမို႔ပါ

ဆရာမ။ ။ ေျပာစမ္းပါဦး မင္းတို႔မ်ိဳးရိုးကဘာေတြမို႔လဲ

ဆမ္။ ။ ကၽြန္ေတာ့္အဖိုးက ႏိုင္ငံေရးတရားေဟာတဲ့သူ၊ ကၽြန္ေတာ့္အေဖကေတာ့
ေက်ာင္းဆရာ

ဆရာမ။ ။ မင္းအေမကေရာ

ဆမ္။ ။ ကၽြန္ေတာ့္အေမက မိန္းမ တစ္ေယာက္ျဖစ္လို႔ပါ..